Aktualności

Aktualności 7 listopada 2015 wyświetleń: 1719

Diakon Maciej Koczaj laureatem Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego 2015

 

Dk. Maciej Koczaj TChr został laureatem Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego organizowanego w ramach X edycji Dni Jana Pawła II – 2015 – „Świętość”. Uczestnicy konkursu mieli za zadanie napisać esej dotyczący zagadnienia świętości w twórczości Karola Wojtyły/św. Jana Pawła II. Praca dk. Koczaja, która zdobyła drugie miejsce, dotyczyła relacji pomiędzy pokorą a świętością w myśli Papieża Polaka. Nagrodą jest pielgrzymka do Rzymu oraz gratyfikacja finansowa.

Uroczyste ogłoszenie wyników konkursu miało miejsce 5 listopada w sanktuarium  św. Jana Pawła II w Krakowie-Łagiewnikach. Dni Jana Pawła II wieńczyła Msza święta, której przewodniczył ks. kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski. Po  Mszy prof. Zofia Zarębianka (UJ), przewodnicząca jury, odczytała werdykt , a przewodniczący komitetu organizacyjnego Dni Jana Pawła II, ks. prof. Wojciech Misztal, prorektor UPJPII,  oraz ks. prof. Wojciech Zyzak, rektor UPJPII, wręczyli dk. Koczajowi pamiątkowy dyplom oraz nagrody rzeczowe. Gratulacje laureatom złożył również ks. kard. Stanisław Dziwisz. Następnie miała miejsce uroczysta kolacja, w której diakon laureat również uczestniczył.

Laureat składa serdeczne podziękowania Zgromadzeniu Braci Albertynów za gościnę udzieloną w krakowskim domu zgromadzenia. Szczególne zaś wyrazy wdzięczności za pomoc i towarzystwo podczas pobytu w Krakowie kieruje pod adresem br. Piotra Alberta Koczaja CFA.

***                                                                                                                                                                            

Fragmenty pracy „Pokora otwierająca na świętość i świętość otwierająca na Królestwo Boże w myśli Karola Wojtyły/ św. Jana Pawła II”

„Nędzę bezideowości Karol Wojtyła wyraził jednoznacznie, pisząc jak to «poniżenie staje się udziałem człowieka, który nie umie czuć się małym wobec prawdziwej wielkości». Początkiem tej nędzy jest więc ułuda własnej wielkości, prowadząca do negacji tego, co autentycznie wielkie oraz do swego rodzaju wykluczenia samego siebie z kręgu oddziaływania moralnej wielkości. Chrześcijańska pokora kieruje na zupełnie inną drogę. Pozwala ona z jednej strony bez złudzeń przyjąć własną znikomość, niewystarczalność i grzeszność, z drugiej zaś uznać świętość Jezusa Chrystusa. Dalej zaś nie zatrzymując się wyłącznie jej na uznaniu, wchodzić ufnie w jej promieniowanie i współpracować z Bożą łaską tak, by nasze życie rozświetlało się coraz bardziej dobroczynnym światłem Dobrej Nowiny”.

„Karol Wojtyła w swoich rozważaniach pokazuje, że doniosłą rolę w dziele zdobywania przez człowieka królewskiej wolności odgrywa sakrament pokuty. W tym sakramencie także dostrzegamy, jak chrześcijańska pokora prowadzi na królewską drogę świętości. Człowiek uznający i wyznający
w konfesjonale swoją niewierność wobec Boga pozornie znajduje się w jakimś niżu, ujawnia swoją bezradność i klęskę. Jednak obecne w mocy sakramentu szlachetne i wielkoduszne podejście Jezusa, sprawia, że przez skruszonego grzesznika zaczyna przebijać, jak pisze Wojtyła, «to szczególne poczucie godności, rzec by można właśnie ‘królewskości’ człowieka, który przyjmuje wewnętrzną prawdę o swojej grzeszności i nawraca się z grzechu». W osobowym spotkaniu człowieka z Bogiem przy kratkach konfesjonału z wyznanej klęski rodzi się zwycięstwo nad grzechem. Dokonuje się ono mocą Chrystusa, który może i chce odpuścić człowiekowi grzechy. Zwycięstwo to jest «dziełem Łaski i wolnej woli człowieka». Jak dodaje Wojtyła: «Królestwo Chrystusa nie może być rozumiane inaczej, jak tylko przez ten moment – przez moment zwycięstwa nad grzechem»; przez moment, w który człowiek wychodzi z niewoli grzechu i odczytuje wezwanie do królewskiej wolności”.

„Clive Staples Lewis w swojej książce Chrześcijaństwo po prostu analogię pomocną dla  zrozumienia moralności znalazł we flocie statków zmierzających do wyznaczonego celu. Aby jej podróż zakończyła się sukcesem potrzeba, by statki unikały kolizji ze sobą, by wewnętrzna maszyneria każdego z nich działała bez zarzutu oraz by rzeczywiście i konsekwentnie płynęły tam, gdzie trzeba. Tak i moralność, jak pisze Lewis, «dotyczy trzech rzeczy. Po pierwsze, uczciwości i harmonii między ludźmi. Po drugie, uporządkowania, czy też zharmonizowania wnętrza poszczególnej osoby. Po trzecie, (…) celu życia ludzkiego». Brytyjski pisarz dodaje, że «ludzie współcześni prawie zawsze myślą o pierwszej z tych trzech rzeczy, a zapominają o dwóch pozostałych». Wykładnia chrześcijańskiego ideału moralnego, wpisanego w królewskie posłannictwo Chrystusa, nie popełnia tego charakterystycznego dla współczesności błędu. Odsłania ona zarówno pole relacji człowieka ze światem rzeczy i osób, jak i przestrzeń pracy wewnętrznej. Odsłania po to, by wystawić ludzkie życie wewnętrzne i zewnętrzne na światło, płynące z ostatecznego przeznaczenia człowieka, którym jest zjednoczenie z Bogiem. W tym zjednoczeniu królewska wolność człowieka osiągnie swoje spełnienie. A człowiekowi zjednoczonemu z Bogiem w uszczęśliwiającej wizji ukażą się nowa ziemia i nowe niebo prześwietlone Bożym światłem i «udostępniające» Boga, bez zatrzymywania uwagi na sobie”.

aktualizowano: 2015-11-19
Wszystkich rekordów:

projektowanie stron www szczecin, design, strony dla parafii

Wyższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej

61-108 Poznań
ul. Panny Marii 4
tel. (061) 64 72 100
Alior Bank 26 2490 0005 0000 4600 5132 4307
2019 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone